Maar eerst ontmoet ik Sheri Barrett, Director, Assessment/Evaluation/Institutional Outcomes. Tijdens de 3 daagse conferentie sprak ze over accreditatie van het college en de opleidingen. Ik schreef er over in een eerdere blog maar had nog wat vragen.
Er bestaat een instellingsaudit, een opleidingsaudit algemeen en gespecialiseerd (voor gespecialiseerde opleidingen zoals verpleegkunde (RN), een federale licentie (vergunning om school te mogen zijn) en zowel extern (door een commissie van peers) en interne audits.
Er wordt gebruik gemaakt van een kwaliteitskader. En ook moeten de colleges hun instellingsrapportage inleveren. De accreditatie vindt eens per 10 jaar plaats, instellingen moeten eens per 4 jaar hun rapportage inleveren.
Het proces verschilt per staat maar de inhoud is hetzelfde (ongeveer).
De uitkomst is: positief, positief maar met zorg op een (aantal) punt(en) of negatief. Afhankelijk op welk punt er zorg is of de uitkomst negatief is krijgt het college de tijd om aan te passen en vindt er een review plaats.
Als ik dit zo bekijk is het redelijk vergelijkbaar met Nederland.
En dan de presentatie;
In het open leercentrum; collaboration lab, komen langzaam mensen binnengedruppeld; een aantal vertrouwde gezichten, een aantal nieuwe. In totaal 25 personen. Hoe leuk dat mensen geïnteresseerd zijn. Ook al heb ik 24 jaar ervaring met lesgeven, een presentatie over Nederland, Zwolle, het Deltion, diens missie, visie, strategie, de HRD afdeling en de Deltion Academie en dan in het Engels is best spannend. Ik weet dat ik niet altijd trefzeker ben met de woorden, zeker niet als het vakgericht is. Toch echt anders als een gezellig gesprek.
50 minuten gesproken over bovengenoemde onderwerpen. Lachers op mijn hand als ik het organogram toon en het organogram noem ipv oranisational chart (dankzij Susan niet verbeterd maar wel een mooie term die men er in wil houden, net als het organogram zelf, de core business bovenaan: onze studenten).
Na de presentatie enkele vragen beantwoord over de financiering van de opleidingen, over studiefinanciering, over de taal, het verschil met Duits afgesloten met nog wat napraten.
Kennelijk is met tevreden, ik minder, omdat ik zoals gewoonlijk weer teveel in een presentatie wilde proppen en met een hoog tempo door de slides moest. Maar dat is mijn innerlijke criticus en nergens voor nodig!
De coördinator internationalisering is verbaasd dat ik een week vakantiedagen in moet leveren voor deze trip. Hij beloofd dit te melden bij de organisatie omdat hij weet, en ook weer aan mij ziet dat het een pittige trip is, veel ontspanning, lol en vrije tijd, maar nog meer hard werken, ontmoeten, uitzoeken.
En dan de presentatie;
In het open leercentrum; collaboration lab, komen langzaam mensen binnengedruppeld; een aantal vertrouwde gezichten, een aantal nieuwe. In totaal 25 personen. Hoe leuk dat mensen geïnteresseerd zijn. Ook al heb ik 24 jaar ervaring met lesgeven, een presentatie over Nederland, Zwolle, het Deltion, diens missie, visie, strategie, de HRD afdeling en de Deltion Academie en dan in het Engels is best spannend. Ik weet dat ik niet altijd trefzeker ben met de woorden, zeker niet als het vakgericht is. Toch echt anders als een gezellig gesprek.
50 minuten gesproken over bovengenoemde onderwerpen. Lachers op mijn hand als ik het organogram toon en het organogram noem ipv oranisational chart (dankzij Susan niet verbeterd maar wel een mooie term die men er in wil houden, net als het organogram zelf, de core business bovenaan: onze studenten).
Na de presentatie enkele vragen beantwoord over de financiering van de opleidingen, over studiefinanciering, over de taal, het verschil met Duits afgesloten met nog wat napraten.
Kennelijk is met tevreden, ik minder, omdat ik zoals gewoonlijk weer teveel in een presentatie wilde proppen en met een hoog tempo door de slides moest. Maar dat is mijn innerlijke criticus en nergens voor nodig!
De coördinator internationalisering is verbaasd dat ik een week vakantiedagen in moet leveren voor deze trip. Hij beloofd dit te melden bij de organisatie omdat hij weet, en ook weer aan mij ziet dat het een pittige trip is, veel ontspanning, lol en vrije tijd, maar nog meer hard werken, ontmoeten, uitzoeken.
Ik ontmoet na de lunch nog even Shaun en Libby, twee toffe dames, we maken samen plannen voor een trip door Europa, we gaan zeker ontmoeten, waar en wanneer is nog niet duidelijk. Ik vertel ze nog wat over mijn Europatour over anderhalf jaar, en leg uit wat het thema “Ikigai” in houdt.
We beloven elkaar contact te houden via Whatsapp en mail. Toch raar om afscheid te nemen!
Nog wat aantekeningen uitgewerkt en op tijd weg, om 7 uur beginnen, en om 15.30 weg is toch weer een aardige werkdag!


















