Dag 10, woensdag week 2

 Kansas City, here I come!

Vanochtend werd ik opgehaald door Allison, leraar history of art, om een tijd in KC door te brengen.
Omdat ik een Jazz fan ben neemt ze mij mee naar het Jazz museum op 18th and Vine. Jazz is in de tijden van drooglegging van het Zuiden naar Kansas gekomen vanwege het gedoogbeleid op alcohol! Er werd in kleine cafeetjes muziek gemaakt, onder het genot van de verboden alcohol.
In het museum worden echte grootheden getoond: Duke Ellington, Ella Fitzgerald, Louis Armstrong en nog wat andere bekende Jazz grootheden, top om te zien én te horen!

 

Daarna een tour door KC gedaan dat overigens bestaat uit KC Kansas en KC Missouri. KC Missouri is eigenlijk het oorspronkelijke gedeelte waar vroeger, ong. 1850 handel werd gevoerd. De native Indians werden daarbij steeds meer verdreven.

Na een lunch in het haunted Savoy, waar bekende presidenten aan een tafel aten in een soort nis ( presidents booth) die met gordijnen kon worden afgesloten ( om de drank te verbergen, die overigens in een kip werd binnengesmokkeld).

Daarna weer op pad, veel geschiedenis gezien en gehoord, van de handelsroute, tot de speakeasy in het Majestic. Leuk detail, behalve Kansas ben ik dus ook in Missouri geweest.

‘s Middags aan mijn presentatie kunnen werken, de presentatie over Nederland en Zwolle stond nog op mijn computer thuis, maar dochterlief kon deze gelukkig naar mij mailen. 

Vroeg naar huis (16.30) om daar kapot op de bank neer te vallen!

Dag 9; Back to work

Vroeg op! Omdat Susan om 7.15 op het werk moet zijn vanwege een vergadering gaat mijn wekker om 5.30 uur. Ontbijt, koffie en dan een rit richting college. Ik hoop toch echt dat we geen deer aanrijden zoals Todd vorige week. Auto in de prak, hijzelf was gelukkig nog heel. De deer was roadkill geworden.
Vanwege het drukke weekend en volle maandag was het fijn om wat extra tijd te hebben om mijn aantekeningen uit te werken en een aantal posts voor deze blog op te stellen en te publiceren.
Ook nog aan mijn presentatie van donderdag as kunnen werken. Omdat ik maar een uurtje heb moet ik mijn slides zorgvuldig kiezen. Ik ben met de missie, visie en strategie van het Deltion alleen al een 45 minuten verder. Maar kort samenvatten in enkele zinnen!
Om 9 uur een interessant gesprek met de director of continuing education and business cooperation, Het eerste dat ze vertelt is dat ze een programma hebben voor ex-gedetineerden; na een uitgebreide intake krijgen ze een programma van 12 weken om ze meer lifeskills te leren. Hoe houdt je je op een normale manier staande in de maatschappij, hoe zorg je voor zelfredzaamheid en je eerste levensbehoefte zonder dat je illegale acties te hoeven ondernemen. Daarna kunnen ze een richting kiezen waarin ze geinteresseerd zijn, momenteel over het algemeen, bouw, installatietechniek, weg en waterbouw en ICT. Ze leren op school en proberen na certificering werk te vinden. School doet haar best om werkgevers te stimuleren deze mensen aan te nemen. En er wordt gestimuleerd dat de deelnemers tijdens hun baan een volledige opleiding afronden. Het programma loopt nog niet lang maar het succes is groot! follow-up, monitoring is nu nog een uitdaging. Het programma wordt betaald door het college zelf en een bank die sponsort.
Tijdens lunch op pad geweest met Shawn en Lizzy, twee leuke vrouwen met een goed gevoel voor humor, geinteresseerd in NL onderwijs en zelf interessante banen hier op JCCC. Lizzy is producer van beeldmateriaal voor JCCC zelf, ze zorgt dat conferenties worden opgenomen, dat er materiaal is voor marketing en communicatie. Shawn is betrokken bij het faciliteren van samenwerking binnen projecten, zowel voor studenten als voor leraren of ondersteunende diensten. Ze willen graag naar NL komen, welkom zou ik zeggen!

Na lunch een rondje gemaakt in de ruimte waar een informatiemiddag wordt gehouden voor 8th graders, vergelijkbaar met een MBO-HBO beurs maar dan voor kids die op het punt staan naar highschool te gaan (ong 14 jarigen). Leuk om te zien dat de stands van de verschillende opleidingen zo maar in het Deltion zouden kunnen staan.

Na diner in een Hawaïaans restaurantje naar een lezing van Deepak Chopra geweest en zijn nieuwe boek ontvangen. Super interessant, over Meta humans en hoe je tot je I am persoon kunt komen.

Wat mij trof was zijn bewering dat realiteit alleen maar een interpretatie is van jouw eigen zintuigelijke waarneming en dat op het moment dat je het ervaart het geen realiteit meer is. Het enige constante is IK. 

Stof om te laten bezinken en over na te denken. Ik ben echt benieuwd naar de inhoud van het boek. 

Zaterdag; aankomst in Kansas

Na een prima reis, waarbij ik natuurlijk weer gefouilleerd word, er ge-de-iced wordt in Minneapolis, kom ik dan toch aan in Kansas.



Susan staat mij op te wachten met het symbool van Kansas; een zonnebloem. aangezien de echte door de warmte al zijn uitgebloeid moet ik het doen met een bord met mijn naam, welkom en een mooie afbeelding van een
zonnebloem. Warm welkom!

Dag 6 en 7; Weekend in de Flint Hills

Zaterdag vroeg op, niet uitslapen, maar op tijd verzamelen bij het college om met 18 deelnemers een programma te volgen in de Flint Hills, een tallgrass prairie regio waar bisons grazen en er volop gewekt wordt aan het preserveren van de prairiegronden.
Eerste stop was de Konza prairie preservation. We kregen een enorm interessante rondleiding van Chad, een vrijwilliger die al eeuwen in de preservation werkzaam was.

Veel geleerd over tallgrasses, prairiebranden en prairies management, over bisons en wallows, over het effect van het wel of niet aansteken van gecontroleerde branden, over 

de last van diversiteit op de prairiegronden.













Nog een fossiel gekregen van een gras, gewoon spontaan gevonden door een mededeelnemer!

Als ik mijn ogen wat dichtkneep kon ik mij “little house in the prairie” scenes voorstellen en voorstellen hoe met hier vroeger met paard en wagen de Santa Fe trail bereisde.
Na een rit over de prairie naar het hotel gereden in Chase Country, een klein gehucht, veel werkeloosheid, met een werkend courthouse en een gevangenis met 300 gevangenen
( meeste locals!), niet zo verwonderlijk vanwege het hoge percentage werkeloosheid. Huizen kosten hier geen cent, voor 39000 dollar zou ik een aardig vrijstaand one level optrekje kunnen kopen.


Tijdens het diner een optreden gehad van een combo, ze zongen nogmaals het verhaal van de prairie, tallgrasses en de lonesome cowboy, Yihaaa.

De volgende dag het courthouse bezocht, de gids kwam op zondag vroeg haar bed uit om buiten openingstijden een rondleiding te geven, wat een service!

De gevangenis in het courthouse wordt niet meer gebruikt omdat er geen apart vrouwen/mannengedeelte is. Interessante details gehoord over de bouw, renovatie van het gebouw en de werking van het courthouse in het verleden en heden.

Daarna doorgereden naar de Flint Prairie preservation, interessant verhaal gehoord over de tallgrasses en hun wortels. Een rondrit over de prairieheuvels gehad, bijna weggewaaid als Dorothy...
Nog in de schoolbanken gezeten van een oud schooltje uit ergens 1800, meisjes en jongens zaten in een klas maar kwamen gescheiden binnen. De eisen aan leraren waren bijzonder, zo moesten leraressen getrouwd zijn maar mochten de leraren eens per maand uit?!
Na een prima lunch met een heerlijke pie als dessert vertrokken we weer naar huis, ik werd halverwege afgezet in Baldwin, na een tot ziens aan mijn medereizigers, leuke, interessante mensen!

Dag 5, conferentie dag 3 en wat ontspanning

Vandaag gelukkig weer een beter energielevel!

3 workshops gevolgd vandaag.
De eerste ging over professionele ontwikkeling. Susan and Zoë waren de workshopleiders.
Het verschilt niet veel van wat de Deltion Academie doet, gericht om effectiviteit van lesgeven. Leraren stellen daarbij hun eigen doelen.
Er worden professionaliseringsdagen georganiseerd, leren van en met elkaar is hier ook heel gebruikelijk.
Voor excellente leraren is er een teacher excellence award, deze wordt extern beoordeeld.
Ook kent JCCC een employees engagement survey, lijkt sterk op het MTO zoals wij deze kennen.

De tweede workshop ging over Foundations.
Focus is studenten beurzen, ontwikkelen van samenwerkingsverbanden om programma’s en projecten van het college te ondersteunen en de ontwikkeling van betrokkenheid bij activiteiten binnen de community.
Er worden veel activiteiten georganiseerd om geld te werven. Van gala’s tot donaties.
Ook nationale beurzen en regionale beurzen zijn beschikbaar. Het geld wordt door het college geïnd en aan de studenten betaald. Toch anders dan hoe DUO dit regelt in Nederland. Afgelopen jaar is er 1,264 miljoen dollar opgehaald en toegekend.

De laatste workshop ging over
Intergrating accreditation, een fantastisch spreker die vol passie over het onderwerp vertelde;
Opvallend was hoe erg het op onze interne en externe audits lijkt, en ons toezichtskader inspectie onderwijs.
Accreditatie is gericht op kwaliteitsverbetering qua proces en product. En zowel Gericht op instituut, opleidingen en werknemers.
Criteria zijn gericht op:
Missie en ethiek
Lesgeven en leren: kwaliteit, personeel, ondersteuning, evaluatie en verbetering.
En als laatste gericht op personeelsplanning, en effectiviteit en efficiëntie van het instituut .

Vragen die daarbij worden gesteld:
Hoe vaak is er een review
Hoe wordt er gecommuniceerd
Hoe wordt de missie in de cultuur geïntegreerd
Hoe up to date is alles
Waar is het beleid geïntegreerd
Hoe vind monitoring en evaluatie plaats
Hoe is de benchmark
Waar en hoe wordt alles vastgelegd
Waar en hoevaak vindt scholing plaats.

In de review wordt er gekeken in de volgende lijn: van strategische planning naar programma review, naar curriculum naar student learning naar veranderingen op beleid.

Accreditatie wordt gedaan door de higher learning commission. Hoe vaak dit plaatsvindt en hoe interne audits zijn georganiseerd ga ik nog uitzoeken?
En wat de rol van teams, leiding en leraren is kwam ook niet aan bod. Nog wat om uit te zoeken.

‘s Middags werd ik voor lunch meegenomen door Dawn, docent filosofie en Exchange partner van een van onze collega’s bij horeca en dienstverlening. Leuke enthousiaste verhalen van haar én haar man en kinderen die aanschoven tijdens de lunch. Kinderen herinnerden zich de woorden “lekker, hagelslag en Dawn’s man droeg als echte voetballiefhebber een shirt van PEC Zwolle.

Om 4 uur werd ik op het college opgepikt door Susan voor een brewerytour in Kansas City, de tour was leuk, het bier super! De whiskeyblend bier was superlekker, smaakte naar meer maar een glas was t meer dan genoeg om niet om te vallen!

In de brouwerij nog een oude collega van Susan ontmoet die ook deel heeft genomen aan de exchange!

Dag 8; Maandag week 2; rode schoentjes

Vandaag wat uit kunnen slapen! Een vrije dag..
Op maar Wamego om het Wizard of Oz museum te bezoeken. Guilty pleasure laten we maar zeggen.
T was maar anderhalf uur rijden 😀.

Museum was echt leuk, stukje van de oorspronkelijke film gekeken met Judy Garland als Dorothy.
Indrukwekkend was de informatie over de special effects in de film! Wat is de Wizard of Oz toch leuk.
Eerder deze week kocht ik een boek over de Wizard of Oz en de filosofische invalshoek ervan. Ook in de film zelf zit zoveel symboliek, het is meer dan een leuk kinderverhaal!!

               

Nadat ik drie keer met mijn rode schoentjes had geklikt stonden we weer buiten en konden we via de yellow brick road naar het park lopen waar een oude Nederlandse windmolen staat, helaas zijn de wieken vernield door harde wind die hier regelmatig waait ( overigens is de lente het tornado seizoen).Lekker geluncht bij het Friendships house waar ze het brood zelf bakken met meel van de Hollandse molen!

Via Topeka, de hoofdstad van Kansas, een ontmoeting met Jordan, dochter van Susan, weer naar huis gereden. Iedere avond staat het eten klaar, Todd, gastheer, vindt het leuk om te koken! In plaats van eten op de bank went hij langzaam aan het eten aan tafel en merkt hoe leuk het is om de dag door te nemen. Ik bracht hem ook nog van zijn stuk door door te vragen op zijn werkdag. Normaal als ik vraag naar zijn dag is zijn antwoord standaard “ boring”. Nu vroeg ik hem om drie positieve punten te noemen. Enigszins verbaasd kon hij er met gemak drie noemen. Wie weet is dit een aanzet tot een andere mindset!

Dag 4; CCLI conference

Oef, wat een day off!!
Ben erg moe, en een slaapverwekkende spreker helpt niet echt om fris en fruitig te worden.
Om 6.20 uur in de auto, een 45 minuten rijden voor we op het college aankomen. Wel prettig om die tijd te gebruiken om de vragen die bij mij opkomen gedurende de dag te kunnen bespreken met Susan.
Ik was met name benieuwd hoe de trainingen betaald worden waarbij externen én interne medewerkers aanwezig zijn. Externen krijgen gewoon een factuur voor de kosten van de trainer, boeken of readers en overige zaken. Interne medewerkers sluiten gratis aan, betalen alleen de materialen. Toch een interessante mogelijkheid die ik in Nederland wil verkennen met Deltion business.

Vandaag een workshop bijgewoond over innovatie; “readiness for innovation”.
Readiness = motivation x general capacity x specific capacity (R = MC2).
Wel een aardige lezing, maar zoals vaker; ik had dit zelf in een boek kunnen lezen!
De rest van de dag haakte ik dan ook totaal af!
Ik kon t nog net opbrengen fatsoenlijk op de foto te gaan..
Thuis even wat hapjes gehad voor t eten. En ook aan tafel diner genoten. Dat is niet echt altijd gebruikelijk. Vaak wordt er toch tv gekeken. Maar ook Todd, echtgenoot van Susan, gaf toe dat het wel een prettige gewoonte is om even samen te zitten en in alle rust te eten met elkaar!

Morgen maar weer een herkansing!

Dag 3; Conferentie CCLI

Vandaag eerst maar eens mijn agenda doorgenomen, ik leef dag bij dag omdat mijn schema nog wel eens aangepast wordt. Collega’s vinden het leuk mij uit te nodigen voor lunch of koffie. Het is een beetje aandacht verdelen, maar hoe hartverwarmend is het!

Vanochtend Eliza Waldmann, director small business Development centre (SBDC) and continuing education ontmoet.


SBDC:
Bereid mensen voor om een business te starten, meer effort uit een bestaande business te halen, te leren van en met elkaar en overheidsopdrachten binnen te halen. Het is een fantastisch aanbod en de workshops zijn absoluut betaalbaar.

Continuing education is een combinatie van DB en de DA. Niet gericht op een diploma, maar losse trainingen die Zowel voor individuals als teams, zowel incompany als voor medewerkers van het college te volgen zijn. Maar vaak gericht op bijblijven, herregistreren, updaten van kennis en vaardigheden of uit persoonlijke interesse.
De noodzaak om als leraar ogen en oren open te houden gericht op vragen vanuit het werkveld kennen ze nog niet. De meeste vragen komen via de afdelingen zelf binnen en als ze al binnenkomen bij de leraren, delen ze deze vragen niet om aanbod te maken. Men verwacht wel een terugloop in het aantal aanmeldingen van studenten, beetje vergelijkbaar met het Deltion, maar het blijf nu nog stabiel.


‘s Middags de start van een drie daagse conferentie gehad, 80 medewerkers van een drietal samenwerkingsverbanden volgen de conferentie.
Deze middag bestond uit een inkijk in een aantal best practices en de gelegenheid om hier vragen over te stellen. Het viel mij positief op hoeveel vragen er worden gesteld!
Een aantal best practices heb ik hieronder genoteerd;

Best practices:
Continuing education is ook voor persoonlijke ontwikkeling. Klassen worden gevuld met werknemers van het college en werknemers uit het werkveld en de bedrijven, bv in excel trainingen. Beetje een combinatie van wat de Deltion Academie doet en Deltion Business, al is het gezamenlijk vormgeven en uitvoeren van trainingen nog wel een uitdaging!
Ik ben wel benieuwd wie dat betaalt! Maar eens uitzoeken.


Interne audits (program reviews) worden gedaan door andere teams, behoefte komt uit de teams zelf kader komt vanuit centraal. Ze koppelen alle systemen met data over leren en de effecten daarvan om te analyseren hoe studenten succesvol kunnen zijn, enigszins vergelijkbaar met learning analytics. AVG is een kwestie van gezond verstand en gevoel voor ethiek. Geen paniekvoetbal!

Nieuwe leraren hebben een eenjarig programma gericht op enculturatie en het versterken van pedagogische- didactische vaardigheden

Samenwerking; veel uitwisseling van programma’s tussen colleges en binnen het college tussen de afdelingen. Management moet dit oppakken, simpel door contacten te leggen en afspraken te maken. Doen is het devies. Veel kennisdeing. Het valt mij op dat er weinig gevoel van concurrentie is, maar dat er altijd naar mogelijkheden wordt gekeken.

Studenten kunnen de praktijk oefenen op school, geen leerbedrijven maar situaties op de campus gebruiken om leersituaties te creëeren.
Theorie komt dan vanuit de opleiding, oefening op het college.

3 toekomstige ontwikkelingen:
• Behalve vakkennis en digitale vaardigheden aandacht besteden aan menselijk contact.
• 21st century skills, kritisch denken,
• Infrastructure van het college ivm toekomstige opleidingen die een andere structuur vragen.

Qua college ontwikkelen op gebied van compliance; dienstbaarheid en acocutnability; verantwoording, hoe vertel je je verhaal wat je als college bjidraagt aan de maatschapppij, hoe deel je je why?!

LCCC heeft uitgebreide mogelijkheden voor studenten qua faciliteiten zoals kleding, voeding, vervoer, kinderopvang. Het moet mogelijk gemaakt worden dat iedereen die onderwijs wil genieten dit ook kan, ongeacht de financiële mogelijkheden.

Wat betreft ontwikkelingen en veranderingen: Mickey McCloud, Vice President van iets, een inspirerende spreker met tig PhD’s en masters zegt het volgende ni zijn toespraak:
Disruption mostly isn’t disruption at all, its more about innovation, development, new ideas. Only if you want to do new things the old way, disruption will be disruption.

Omdat ik de hele dag Engels praat en aanhoor begin ik in het Engels te denken, gelukkig nog niet te dromen, maar mijn aantekeningen zijn een combinatie van Engels en Nederlandse woorden. Het is soms lastig om de goede woorden te vinden voor deze blog. Bijzonder hoe het brein werkt!

Dag 2: JCCC Community College Leaders Institute Conference

Dag 3 is aangebroken.

Na een prima ontwaken, ontbijt en reis ben ik weer op het JCCC. Waar Cavalier de mascotte is (hij kijkt toch wat agressief..)

Vandaag start een drie daagse conferentie voor leidinggevende van het JCCC. Susan is een van de organisatoren en druk met alles in goede banen leiden.

Gisteren wat uitgebreider met haar kunnen spreken over enkele onderwerpen op mijn lijst:

Samenwerking met andere college’s;
JCCC werkt samen met een aantal andere colleges en universiteiten in het samenwerkingsverband KCPDC; Kansas City Professional Development Council (zoals Susan zei; “ we talk in letters..”)
Het samenwerkingsverband van momenteel 8 colleges en universiteiten, beetje te vergelijken met de Zwolse 8, is wisselend van samenstelling. Deelnemende scholen leggen een jaarlijks bedrag in om te mogen participeren. Scholing en andere bijeenkomsten worden vanuit dit budget betaald. Scholingsprogramma’s worden verzorgd door professionals vanuit de scholen en als de expertise niet aanwezig is wordt er een deskundige ingehuurd.
Het samenwerkingsverband voorziet in ontwikkeling van teamleiders en leraren om zo goed mogelijk een bijdrage te kunnen leveren aan de ontwikkeling van studenten.

Professionalisering;
Professionalisering van de JCCC medewerkers is opgesplitst in Staff Development en Faculty Development.
De programma’s zijn gericht op:
Staff; certificeren van teamleiders
Leadership; management development programma’s
Professionele ontwikkeling
Persoonlijke ontwikkeling

Het budget van de scholingsprogramma’s ligt bij de teams zelf. Verder is er een mogelijkheid om een extra beurs aan te vragen. Deze zijn beschikbaar voor staff ontwikkeling om up to date te blijven/gecertificeerd te blijven, voor professionele of persoonlijke interesse, voor sabbaticals en voor teamtrainingen.

Wat mij opvalt is dat de professionalisering van medewerkers gedegen is opgezet. Er is zelfs sprake van een aantal verplichte trainingen, niet dat mensen die ze niet volgen ontslagen worden maar een gesprek met de leidinggevenden zal dan echt plaatsvinden.
Wat ik ook mooi vind is dat medewerkers de trainingen online of f2f kunnen volgen (een aantal dan). De f2f bijeenkomsten zijn altijd in eigen tijd, en niemand die daar moeilijk over doet, het hoort gewoon bij je baan!

Waarderende benadering;
De waarderende benadering is ook hier nog niet echt een dagelijkse gang van zaken, medewerkers hebben een jaarlijkse evaluatie met hun leidinggevende. De krijgen feedback gericht op de competenties behorende bij hun functie en wat algemene competenties. Ook wordt stilgestaan bij je sterktes en ontwikkelpunten. De medewerker gebruikt ook een POP. De leidinggevende scoort de competenties. 360 Gr feedback kent Susan niet.


Nu heeft Susan een leidinggevende, Karen, die heel goed in staat is om ontwikkelgerichte gesprekken te voeren. In plaats van kijken naar de zaken die niet goed gaan focussed Karen met name op de zaken zie goed gaan en de manier waarop Susan zich verder kan ontwikkelen.
En omdat het vandaag Boss Day is wordt Karen even in het zonnetje gezet! (Karen links, Susan rechts). Het zonnetje bestaat trouwens uit chips met dip, brownies, pretzels, limonade en wat fruit...

‘S middags was er tijd voor een excursie naar het Kansas City Nature History Museum;
Geweldige kans om achter de schermen te kijken hoe ze botten van dino’s prepareren en conserveren! En de Kansas University is BIG!!